بیشتر مشکلاتی که آدم‌ها گردن کفش می‌اندازند، با ده ثانیه تغییر در روش بستن بند حل می‌شود. پاشنه‌ای که در سربالایی بالا و پایین می‌رود، فشاری که روی پشت پا می‌افتد یا انگشتی که در سرازیری به جلوی کفش می‌خورد، سه شکایت رایج‌اند و هر سه گره مخصوص خودشان را دارند. نکته اینجاست که تقریباً هیچ‌کس این روش‌ها را به خریدار یاد نمی‌دهد و کفش سالم به‌خاطر یک بند اشتباه کنار گذاشته می‌شود. در ادامه چند روش کاربردی بستن بند کفش کوهنوردی را می‌بینید که روی کفش‌های بنددار بلافاصله قابل امتحان است.

بند کفش کوهنوردی را چطور ببندیم؟

قاعده کلی این است که بند در ناحیه پنجه شل‌تر و در ناحیه مچ محکم‌تر بسته شود. پنجه باید فضای باز شدن داشته باشد و مچ باید مهار شود. اگر کفش شما بند بلندی دارد، معمولاً به این دلیل است که سازنده انتظار داشته از حلقه‌های بالایی هم استفاده کنید، نه اینکه دور مچ بپیچید.

قفل پاشنه؛ پرکاربردترین گره برای مسیر کوهستان

اگر فقط قرار است یک روش یاد بگیرید، همین است. مشکلی که حل می‌کند: پاشنه‌ای که در سربالایی از کاسه کفش بلند می‌شود و باعث تاول می‌شود.
روش‌های بستن بند کفش برای رفع لق زدن پاشنه و فشار روی پنجه

  1. بند را تا آخرین حلقه معمولی مثل همیشه ببندید.
  2. هر بند را از همان سمت خودش وارد حلقه بالایی کنید تا یک حلقه عمودی کوچک درست شود.
  3. سر هر بند را از حلقه سمت مقابل عبور دهید.
  4. هم‌زمان هر دو سر را بکشید؛ حلقه‌ها روی هم قفل می‌شوند و مچ ثابت می‌ماند.

بعد از این کار باید بتوانید انگشت اشاره را زیر بند مچ فرو کنید. اگر نمی‌شود، بیش از حد سفت بسته‌اید و جریان خون مختل می‌شود.

وقتی روی پشت پا فشار می‌افتد

بعضی افراد قوس بالای پا برجسته‌تری دارند و بند در همان نقطه به رگ و تاندون فشار می‌آورد. علامتش سوزش یا بی‌حسی روی پشت پاست، نه در انگشتان.

راه‌حل ساده است: در همان قسمتی که فشار حس می‌کنید، به‌جای ضربدری کردن بند، آن را مستقیم و موازی از حلقه روبه‌رو رد کنید. با این کار بند از روی نقطه حساس عبور نمی‌کند و فشار پخش می‌شود. بقیه مسیر بند را عادی ادامه دهید.

وقتی انگشت شست در سرازیری اذیت می‌شود

اگر در سرازیری‌های طولانی ناخن شست به جلوی کفش می‌خورد، اولین احتمال کوچک بودن سایز است که در راهنمای انتخاب سایز بررسی شده. اما اگر سایز درست است، مشکل از این است که پا در کفش به جلو سُر می‌خورد.

در این حالت بند را از پایین‌ترین حلقه سمت انگشت کوچک شروع کنید و به‌صورت مورب تا بالاترین حلقه سمت مقابل بکشید، سپس بقیه حلقه‌ها را از همان بند دوم به‌صورت معمول ببندید. این کار جلوی پنجه را کمی بالا می‌آورد و فضای بیشتری برای انگشتان باز می‌کند.

پای پهن یا پای باریک؛ دو تنظیم متفاوت

بند نمی‌تواند قالب کفش را عوض کند، اما چند میلی‌متر اختلاف را جبران می‌کند.

برای پای پهن، در ناحیه پنجه از حلقه‌های موازی استفاده کنید و ضربدری کردن را از میانه پا شروع کنید. فضای عرضی بیشتری آزاد می‌شود.

برای پای باریک که در کفش جا دارد، از حلقه‌های اضافی کناری استفاده کنید و بند را در ناحیه میانی محکم‌تر ببندید. اگر باز هم لق می‌زند، مشکل از قالب است نه از بند؛ تفاوت قالب مردانه و زنانه در راهنمای کفش زنانه توضیح داده شده است.

چند نکته که عمر بند را بیشتر می‌کند

  • کفش را با باز کردن بند دربیاورید؛ پاشنه‌کش کردن با پا، لبه پاشنه را خراب می‌کند.
  • بند خیس را قبل از جمع کردن کفش باز کنید تا حلقه‌ها زنگ نزنند.
  • سر بند اگر ریش‌ریش شد، با کمی چسب حرارتی یا نخ محکم کنید تا از حلقه رد شود.
  • بند اضافه را دور مچ نپیچید؛ گردش خون را محدود می‌کند و در سرما مشکل‌ساز است.

کفش‌های بنددار هامتو برای پیاده‌روی و طبیعت‌گردی

چه زمانی مشکل از بند نیست؟

اگر با تغییر روش بستن، مشکل فقط چند دقیقه برطرف می‌شود و دوباره برمی‌گردد، ریشه جای دیگری است. سه حالت رایج:

فشار مداوم در یک نقطه ثابت، معمولاً یعنی قالب کفش با فرم پای شما هماهنگ نیست. لق زدن کلی پا در تمام مسیر، یعنی سایز بزرگ است. و اگر کف پا درد می‌گیرد، موضوع به پشتیبانی قوس برمی‌گردد که با کفی مناسب حل می‌شود نه با بند. جزئیات این حالت در راهنمای درد کف پا آمده است.

برای مدل‌های ساق‌دار چه تفاوتی وجود دارد؟

در کفش‌های ساق‌دار معمولاً یک قلاب یا شکاف در محل خم شدن مچ وجود دارد که مرز بین بخش پایین و بالای بند است. زیر آن نقطه محکم و بالای آن کمی آزادتر ببندید تا مچ بتواند در سربالایی خم شود.

در سرازیری برعکس عمل کنید: بخش بالایی را محکم‌تر کنید تا پا به جلو نرود. کوهنوردهای باتجربه معمولاً همین یک تغییر را در ابتدای فرود انجام می‌دهند و همین کار جلوی بیشتر آسیب‌های ناخن را می‌گیرد.

جمع‌بندی

روش بستن بند، ارزان‌ترین ابزاری است که برای اصلاح رفتار کفش در اختیار دارید و اغلب نادیده گرفته می‌شود. قفل پاشنه برای جلوگیری از بلند شدن پاشنه، حلقه موازی برای کاهش فشار روی پشت پا و شروع مورب برای آزاد کردن پنجه، سه تنظیمی هستند که بیشتر شکایت‌های رایج را پوشش می‌دهند. در مسیر کوهستان، بخش پایینی بند را برای سربالایی آزادتر و برای سرازیری محکم‌تر تنظیم کنید. اگر با وجود این تغییرات مشکل تکرار شد، ریشه به سایز یا قالب کفش برمی‌گردد و باید همان‌جا حل شود.

سوالات متداول

بند کفش را چقدر سفت ببندیم؟

باید بتوانید یک انگشت را زیر بند ناحیه مچ فرو کنید. اگر پس از نیم ساعت راه رفتن انگشتان بی‌حس شدند، بند سفت است.

چرا بند کفشم مدام باز می‌شود؟

معمولاً به این دلیل که گره پایانی نامتقارن بسته می‌شود. اگر گره را برعکس جهت همیشگی ببندید، صاف می‌نشیند و دیرتر باز می‌شود.

بند گرد بهتر است یا تخت؟

بند تخت سطح تماس بیشتری دارد و کمتر شل می‌شود؛ بند گرد راحت‌تر در حلقه می‌لغزد و برای بستن سریع بهتر است. برای مسیر کوهستان بند تخت انتخاب مطمئن‌تری است.

سیستم بند دیسکی بهتر از بند معمولی است؟

تنظیم سریع‌تر و یکنواخت‌تری دارد، اما امکان تنظیم متفاوت بالا و پایین کفش را نمی‌دهد. برای مسیرهای با شیب متغیر، بند معمولی انعطاف بیشتری دارد.

بند کفش را چطور اندازه کنیم؟

بند نو باید بعد از بسته شدن کامل، حدود بیست سانتی‌متر اضافه در هر سمت داشته باشد. کوتاه‌تر از آن اجازه استفاده از قفل پاشنه را نمی‌دهد.